DJSOUND…Addicted to music

Jeszcze do niedawna uważałem, że kupno konsoli to wywalanie pieniędzy w błoto… po kilku “perypetiach” zmieniłem zdanie.

Wszystko zaczęło się od…

Test Drive Unlimited. Mój komputer spełnia wymagania, dlatego spokojnie kupiłem grę i ucieszony wróciłem do domu. Po uruchomieniu okazało się, że praktycznie nie da się w to grać… I nie ważne czy ustawię detale na min czy max. Za każdym razem mam niesamowicie frustrujący slideshow. Cudnie…

Drugi przykład jest jeszcze ciekawszy. Kupiłem Unreal Tournament 3. Jeszcze w trakcie instalacji zauważyłem na pudełku znaczek “Sounds best on Creative X-Fi”. Mam tą kartę, mam głośniki 5.1. Czego oczekiwać? Uczty dla ucha? A guzik… Okazało się, że gra nie dość że “nie brzmi najlepiej na X-Fi” to singleplayer nie działa w ogóle, a multi odsyła na pulpit po 2-5 minutach!!! Sprytni gracze rozwiązali problem, ale tylko częściowo. Multi i gra z botami działa, ale o wspomaganiu sprzętowym dźwięku należy zapomnieć. A to nie brzmi najlepiej… To jak to jest do cholery? Creative daje coś w rodzaju “certyfikatu” dla gry która ma olbrzymie problemy z ich kartą? Posiadacze zintegrowanych wynalazków grają w najlepsze, a my wciąż czekamy. Do dziś nie pojawiła się stosowna łatka ani ze strony Creative, ani Epica. To się nazywa podejście!

I ostatnia rzecz - SSE 2. Nie wnikam co to jest, bo szkoda miejsca. W każdym bądź razie procesory takie jak Athlon XP nie obsługują tych… jak to oni nazywają instrukcji. Coraz więcej gier wymaga ich do działania. Oczywiście autorzy nie informują o tym na pudełku, dlatego najnowsze tytuły kupuje się w zasadzie w ciemno. Miło prawda? Gdy na świat przyszły shadery każdy informował, że “uwaga gra nie działa na kartach MX”. Dlaczego w takim razie nikt nie informuje o SSE2 na pudełku?

Cóż… moja decyzja jest ostateczna. Przechodzę na jedną z konsol (najprawdopodobniej Sony), ale nie oznacza to że raptem stanę się fanbojem i zacznę wypisywać gdzie się da “XBOX/PS3 rulez”. Po prostu przechodzę na platformę, która oszczędzi mi trochę nerwów i na zawsze uwolni od pytania “czy pójdzie?”.